Τετάρτη, 31 Ιουλίου 2013 19:09

«ΑΡΣΗ ΜΟΝΙΜΟΤΗΤΑΣ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ» - ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΣΥΜΕΩΝ ΚΕΔΙΚΟΓΛΟΥ ΣΕ ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ ΤΟΥ ΒΟΥΛΕΥΤΗ Α’ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗ ΑΜΑΝΑΤΙΔΗ

Χθες, Τρίτη 30 Ιουλίου 2013 δόθηκε απάντηση στην επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Α’ Θεσσαλονίκης του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς – Ενωτικού    Κοινωνικού Μετώπου κ Ιωάννη Αμανατίδη από τον Υφυπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Συμεών Κεδίκογλου.

 

Τα πρακτικά της Βουλής μπορείτε να δείτε στο http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/a08fc2dd-61a9-4a83-b09a-09f4c564609d/syne130730.doc. Η επίκαιρη ερώτηση που αφορά στον κλάδο της ιδιωτικής εκπαίδευσης ξεκινά από τις σελίδες 55-70.

Το βίντεο με την απάντηση του Υφυπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, κ. Συμεών Κεδίκογλου, μπορείτε να δείτε στο  http://youtu.be/HkGvpo_4ziA


Πρωτολογία και δευτερολογία από τα πρακτικά της Βουλής του Υφυπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, κ. Συμεών Κεδίκογλου

 

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Καλαντζής): Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε.

 

Κύριε Υπουργέ, έχετε το λόγο.

 

ΣΥΜΕΩΝ ΚΕΔΙΚΟΓΛΟΥ (Υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων): Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

 

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στην πρωτολογία μου θα δώσω μία υπηρεσιακή απάντηση, όπως ακούσατε και από τον συνάδελφο, γιατί το θέμα είναι ειδικό και πρέπει να το κάνω αυτό. Στη δευτερολογία θα πούμε περισσότερα.

 

Με βάση, λοιπόν, τις διατάξεις του Μεσοπρόθεσμου που υπαγορεύει την ομογενοποίηση των υπηρεσιών και την άρση του προστατευτισμού στο δημόσιο τομέα, το Υπουργείο Παιδείας εξέδωσε, πράγματι, στις 12-7-2013 εγκύκλιο με την οποία μεταφέρει την ρύθμιση των εργασιακών σχέσεων των ιδιωτικών εκπαιδευτικών στο Υπουργείο Εργασίας. Με τον τρόπο αυτό, οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί εντάσσονται επί της ουσίας στο νέο εργατικό δίκαιο.

 

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η εγκύκλιος αυτή δεν διαλύει τις εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών, όπως διαδίδεται, αλλά επιχειρεί με βάση τις μνημονιακές υποχρεώσεις της χώρας να ρυθμίσει το τοπίο. Δεν μεταφέρει την ιδιωτική εκπαίδευση παρά μόνο τη ρύθμιση των εργασιακών σχέσεων των ιδιωτικών εκπαιδευτικών στο αρμόδιο Υπουργείο για όλους τους εργαζόμενους της χώρας, δηλαδή, το Υπουργείο Εργασίας.

 

Πιο συγκεκριμένα, με τις διατάξεις του άρθρου 1 παράγραφος 6 του ν. 4046/2012 «Έγκριση των Σχεδίων Συμβάσεων Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης», με ΦΕΚ 28Α/14-2-2012, οι ρυθμίσεις των παραγράφων 28 και 29 του Ε’ Κεφαλαίου και 4α του Δ’ Κεφαλαίου, που περιλαμβάνουν ρυθμίσεις των συγκεκριμένων σχεδίων συνεννόησης, κατέστησαν πλήρεις κανόνες ουσιαστικού δικαίου, επιτακτικού χαρακτήρα και άμεσης εφαρμογής.

 

Περαιτέρω, με διάταξη της παραγράφου 6. του ιδίου ως άνω άρθρου και νόμου εξουσιοδοτήθηκε το Υπουργικό Συμβούλιο να ρυθμίζει με αποφάσεις του κάθε αναγκαίο ζήτημα για την εφαρμογή των ως άνω ουσιαστικών κανόνων.

 

Ακόμα, με τις διατάξεις τόσο του ν. 4040/2012 όσο και τις κατ’ εξουσιοδότησή του εκδοθείσης υπ’ αριθμόν 6/28-2-2012 ΠΥΣ –ΦΕΚ 38 Α΄- όλες ανεξαιρέτως οι συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου αδιακρίτως προσώπου, μισθωτού και εργοδότη, ακόμα και των νομικών προσώπων που υπάγονται στον ευρύτερο δημόσιο τομέα -των οποίων η λήξη τους ορίζεται με κριτήριο την ηλικία ή τη συμπλήρωση των προϋποθέσεων συνταξιοδοτήσεων του μισθωτού ή υποκρύπτουν ρήτρα μονιμότητας- μετατράπηκαν σε συμβάσεις αορίστου χρόνου υποκείμενες πλέον ως προς τη λύση τους στους κανόνες της κοινής εργατικής νομοθεσίας του ν. 2112/1920, όπως ισχύει.

 

Περαιτέρω με την παράγραφο 2 του άρθρου 5 της ανωτέρω ΠΥΣ, κάθε διάταξη νόμου η οποία θεσπίζει όρους που υποκρύπτουν μονιμότητα ή ρήτρες μονιμότητας ή και προβλέπουν την εφαρμογή, αναλογική ή ευθεία, διατάξεων του Κώδικα περί Δημοσίων Υπαλλήλων, καθίστανται πλέον ανενεργές και ανεφάρμοστες.

 

Εξάλλου, με τις διατάξεις του ν. 4093/2012 ρυθμίστηκαν σε νέα βάση τα θέματα των γνωστοποιήσεων της έγγραφης προειδοποίησης που προηγείται της καταγγελίας συμβάσεων εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου και του καταβαλλόμενου στο μισθωτό ποσού αποζημιώσεως κατά περίπτωση, ενώ θεσπίστηκε και διάταξη αναγκαστικής προσαρμογής στη ρύθμιση αυτού του νόμου κάθε άλλης με ευνοϊκότερο περιεχόμενο για τους μισθωτούς εργασίας.

 

Όπως ισχύει με τις διατάξεις του ν. 682/1977 –ΦΕΚ 244 Α΄- οι συμβάσεις εργασίας των εκπαιδευτικών των ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων μετά τη μετατροπή τους σε συμβάσεις αορίστου χρόνου κατά τα σχετικώς προβλεπόμενα στον ανωτέρω νόμο, υπό την ομαλή τους εξέλιξη, λήγουν όταν ο ιδιωτικός εκπαιδευτικός συμπληρώσει το εβδομηκοστό έτος της ηλικίας του ή τις προϋποθέσεις της συνταξιοδότησής του και της λήψης πλήρους συντάξεως. Πρόκειται για το άρθρο 30 και τις παραγράφους 1, 2, 3, 4-33, 1, 4 και 5. Με βάση αυτά τα δεδομένα, υποκρύπτουν ρήτρα μονιμότητας.

 

Εξάλλου, με τις διατάξεις του ν. 682/1977 σε συνδυασμό με τη διάταξη του άρθρου 7 παράγραφος 2 του ν. 817/1978, η προθεσμία προειδοποιήσεως εν’ όψει καταγγελίας συμβάσεως αορίστου χρόνου ιδιωτικού εκπαιδευτικού είναι ενιαία των δεκαπέντε ημερών και η καταβαλλόμενη αποζημίωση στο μισθωτό υπολογίζεται βάσει της ενιαίας κλίμακας της παραγράφου 5 του άρθρου 33 του ν. 682/1977. Πρόκειται, δηλαδή, για αποζημίωση με το μέτρο αποδοχών ενός μηνός κατ’ έτος υπηρεσίας και μέχρι είκοσι πέντε ετών.

 

Τέλος, να σημειωθεί πως με βάση τις παρατιθέμενες διατάξεις του ν. 4046/2012 που σας είπα, της υπ’ αριθμόν 6 του 2012 ΠΥΣ και γ. του ν. 4093/2012 που συνιστούν πλήρεις κανόνες δικαίου επιτακτικού χαρακτήρα και δημοσίας τάξεως και κανόνες ειδικού σκοπού καθολικής εφαρμογής και νεότερου νόμου ως προς όλους τους παρέχοντες την εργασία τους με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου, συνάγεται ότι δεν είναι ανεκτή πλέον στο πλαίσιο των ως άνω διατάξεων οποιαδήποτε αντίθετη ρύθμιση στα ζητήματα που αυτές ρυθμίζουν, τροποποίηση, δηλαδή, συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε αορίστου χρόνου, κατάργηση υποκρυπτόμενων ρητρών μονιμότητας, καταγγελία κατά τις διατάξεις του ν. 2112/1920, όπως ισχύουν οι προθεσμίες προειδοποιήσεων και ύψους αποζημιώσεων και συνεπώς, και αυτές του ν. 682/1977 και των λοιπών συναφών που ρυθμίζουν τα ίδια θέματα.

 

(Στο σημείο αυτό χτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υφυπουργού)

 

Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα για λίγο την ανοχή σας.

 

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτή η εγκύκλιος με κανένα τρόπο δεν επιχειρεί να πληγώσει περισσότερο το ανθρώπινο εργατικό δυναμικό της χώρας μας την ώρα της κρίσης, όπως ανεύθυνα διαδίδεται. Επιχειρεί απλά να θέσει νέες πιο σταθερές βάσεις στις εργασιακές σχέσεις των ιδιωτικών εκπαιδευτικών. Είναι επιτακτική ανάγκη να ενταχθούν σε ένα σταθερό και δίκαιο νομοθετικό πλαίσιο οι εργασιακές σχέσεις όλων των εργαζομένων της χώρας και κατά συνέπεια, και των ιδιωτικών εκπαιδευτικών και σ’ αυτό νομίζω ότι είμαστε υποχρεωμένοι να προχωρήσουμε.

 

Στη δευτερολογία μου θα σας πω περισσότερα.

 

Σας ευχαριστώ.

 

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Καλαντζής): Κι εμείς σας ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε.

 

Κύριε Υπουργέ, έχετε το λόγο.

 

ΣΥΜΕΩΝ ΚΕΔΙΚΟΓΛΟΥ (Υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων):

 

Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ για το «άριστα» που πήρα στην πρωτολογία, αλλά σας είπα ότι ήταν υπηρεσιακή απάντηση και όφειλα να τη δώσω. Τώρα ελπίζω να πάρω «άριστα» και στην πολιτική απάντηση –όχι, βεβαίως, από εσάς, γιατί δεν το περιμένω- από τον ελληνικό λαό που μας παρακολουθεί.

 

Δεν ξέρω περί των συμφερόντων που λέτε ότι εξυπηρετεί το Υπουργείο Παιδείας κ.ο.κ.. Πάντως, σταματήστε και εσείς να χρησιμοποιείτε την παιδεία σαν πολιορκητικό κριό, για να  μπείτε στα θερινά ανάκτορα. Μπορεί να είστε εκπαιδευτικός, αλλά εδώ είναι Κοινοβούλιο και γι’ αυτό πρέπει να σταματήσετε να κουνάτε το δάκτυλο και να μας λέτε τι βαθμό θα πάρουμε και τι πρέπει να κάνουμε.

 

Σας δίνω, λοιπόν, την απάντηση: Πράγματι, χωρίς να υπονοώ διαφωνία, γιατί άλλωστε η πολιτική του Υπουργείου είναι ενιαία, επισημαίνω το γεγονός ότι δεν θα μπορούσα να έχω γνώση της εγκυκλίου, αφού το ΦΕΚ των αρμοδιοτήτων βγήκε στις 5 Ιουλίου, όπως γνωρίζετε καλά. 

 

Θα σας δώσω, λοιπόν, μια απάντηση όχι με ξύλινη γλώσσα –γιατί δεν θέλω να χρησιμοποιώ ξύλινη γλώσσα-  αλλά έτσι όπως βλέπω τα πράγματα και θα προσπαθήσω  να ερμηνεύσω κάποιες καταστάσεις και γεγονότα.

 

Καθώς οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί χρειάζονται συλλογική διαπραγμάτευση και υπογραφή συλλογικών συμβάσεων, υπεύθυνο δεν θα μπορούσε  παρά να είναι το Υπουργείο Εργασίας, όπως και για το σύνολο των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα. Έτσι έχει τον έλεγχο των συνδικαλιστικών και εργασιακών τους δικαιωμάτων. Όμως, το παρεχόμενο διδακτικό έργο, το πρόγραμμα σπουδών, οι αδειοδοτήσεις παραμένουν στην εποπτεία του Υπουργείου Παιδείας.

 

Η εγκύκλιος δεν κάνει τίποτα περισσότερο από το να παρέχει διευκρινήσεις επί της Πράξης Υπουργικού Συμβουλίου 6/2012, που εκδόθηκε κατ’ εξουσιοδότηση ψηφισμένου νόμου, σύμφωνα με τον οποίο όπου υποκρύπτεται μονιμότητα ή ρήτρα μονιμότητας που παρεκκλίνει από τους γενικούς κανόνες της εργατικής νομοθεσίας καταργείται. Όταν μάλιστα πλέον αυτά ισχύουν και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, το να έρχεστε εσείς και να μιλάτε για μονιμότητα στον ιδιωτικό τομέα, νομίζω ότι πια δείχνει ότι είστε σε άλλο πλανήτη. Το μόνο που αλλάζει είναι ότι καταργείται ένα ειδικό καθεστώς, όπως έχει γίνει για μια σειρά άλλων κλάδων.

 

Για να θυμίσω και στην Αίθουσα αυτή τις στρεβλώσεις του παρελθόντος, αξίζει να πω ότι στο παρελθόν, αν υπήρχε ακατάλληλος εκπαιδευτικός –ο χειρότερος εκπαιδευτικός-  μόνο μετά από έξι χρόνια θα μπορούσε να απομακρυνθεί πηγαίνοντας πού; Σε προσωποπαγείς θέσεις του δημοσίου! Δημιουργούσαμε δηλαδή θέσεις και όλο το ακατάλληλο προσωπικό του ιδιωτικού τομέα το πηγαίναμε στο δημόσιο τομέα.

 

Μόλις με το νόμο Διαμαντοπούλου πέρασε να γίνεται στον ένα χρόνο αυτή η απομάκρυνση και να καταργηθούν οι προσωποπαγείς θέσεις, αλλά ακόμη και τότε πολλές ακυρώνονταν στην πράξη στα υπηρεσιακά συμβούλια.

 

Το αν τα ιδιωτικά σχολεία περνούν κρίση και συνεπώς από εκεί κινδυνεύουν θέσεις εργασίας των εκπαιδευτικών είναι γιατί οι μαθητές, λόγω κρίσης, στρέφονται στα δημόσια σχολεία. Κάτι τέτοιο, όμως, εσάς, ως Αριστερό Κόμμα, θα έπρεπε να σας κάνει τουλάχιστον χαρούμενους. Δεν νομίζω ότι ανησυχείτε ιδιαίτερα για τα συμφέροντα των σχολαρχών.

 

Άλλωστε οι καλοί εκπαιδευτικοί προσελκύουν μαθητές και γι’ αυτό δεν συμφέρει κανένα να προχωρήσει στην αντικατάστασή τους.

 

Σχετικά τώρα με τις αιτιάσεις περί αντισυνταγματικότητας, χωρίς να είμαι συνταγματολόγος, αλλά επειδή παρατηρώ ότι κάθε φορά εδώ μέσα κάνετε το Σύνταγμα «λάστιχο» και το χρησιμοποιείτε κατά το δοκούν, θέλω να πω το εξής: Το Σύνταγμα ορίζει ότι με νόμο –όχι με ειδικό νόμο όπως είπατε- ρυθμίζεται η υπηρεσιακή κατάσταση του εκπαιδευτικού προσωπικού των ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων. Λέει, λοιπόν, ότι ψηφίζεται με νόμο, όπως και κάνουμε. Δεν δίνει, όμως, το περιεχόμενο του νόμου και πουθενά δεν επιφυλάσσει ένα ειδικό καθεστώς γι’ αυτούς.

 

Και θα κλείσω, για να θυμίσω και μία ερώτηση δική σας που καταθέσατε την 1η Απριλίου του 2013, γιατί ψάξατε εμένα. Μαθητής του Δημοτικού Σχολείου Λιτοχώρου Πιερίας νίκησε το διαγωνισμό της εταιρείας Google με θέμα την Ελλάδα. Κι όμως είχατε καταγγείλει το συγκεκριμένο διαγωνισμό εσείς προσωπικά, τονίζοντας ότι οι μαθητές μετατρέπονται σε διαφημιστές πολυεθνικών εταιρειών. Καλούσατε, μάλιστα, τον Υπουργό Παιδείας να τερματίσει την παράδοση των δημοσίων σχολείων στις δυνάμεις της αγοράς και του κέρδους και τον ρωτούσατε ποια μέτρα προτίθεται να λάβει για την προστασία των μαθητών από παρόμοιες προωθητικές ενέργειες εταιρειών ιδιωτικών συμφερόντων και για τη διασφάλιση της αποσύνδεσης της εκπαιδευτικής διαδικασίας από προγράμματα χρηματοδοτούμενα από ιδιωτικές επιχειρήσεις.

 

Τα λέω αυτά, γιατί οποιαδήποτε ερώτηση μετά από αυτήν την ερώτηση δεν θα μου έκανε καμμία εντύπωση. Και θα πρέπει να δούμε και το επίπεδο των ερωτήσεων του ΣΥΡΙΖΑ συνολικά εδώ μέσα. Υπερασπίζεται, δηλαδή, ένα καθεστώς που ανεξάρτητα εάν ήταν καλό ή κακό έχουμε όλοι καταλάβει ότι ανήκει στο παρελθόν και δεν μπορούμε να ξαναγυρίσουμε σ’ αυτό.

 

Σας καλώ, λοιπόν, ως ΣΥΡΙΖΑ να σταματήσετε να είστε οπαδοί της μιζέριας και υπερασπιστές της κάθε είδους συντεχνιακής λογικής και να συνεισφέρετε στο χώρο που κατ’ εξοχήν δεν χωράνε κομματικές παρωπίδες, στο χώρο αυτό της παιδείας.

 

Με την ευκαιρία, σας καλώ να συμμετέχετε στη διαβούλευση για το νομοσχέδιο για το νέο Γενικό και Επαγγελματικό Λύκειο που σύντομα θα κατατεθεί.

 

Σας ευχαριστώ.


Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 28 Δεκεμβρίου 2015 20:43